Πέρα από τους κρουπιέρηδες, τους βαλέδες, τους παρκαδόρους και τους σερβιτόρους, εκεί εργάζονται ειδικοί ξυλουργοί και τεχνικοί που κρατάνε «σε φόρμα» τα τραπέζια με τις ρουλέτες, συντηρητές για τα έργα τέχνης και τα δάπεδα του χώρου και πλήθος άλλοι. Το διάλειμμα τους γίνεται σε ένα δωμάτιο που το λένε «νεκροτομείο» γιατί τα παλιά χρόνια εκεί τοποθετούσαν τα πτώματα των παικτών που αυτοκτονούσαν αφού είχαν χάσει όλη τους την περιουσία σε κάποιο τραπέζι μέχρι να τους παραλάβουν οι οικογένειές τους για τα περαιτέρω. Στο καζίνο υπάρχει ειδικό δωμάτιο με σταθερή θερμοκρασία στο οποίο φυλάσσονται οι 36 χιλιάδες τράπουλες, τα ζάρια και οι μπίλιες για τις ρουλέτες. Το καζίνο που αποτελεί πόλο έλξης για τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες του μικροσκοπικού πριγκιπάτου της γαλλικής ριβιέρας είναι απαγορευμένο για τους κατοίκους του. Οι περιουσίες που χάνονται καλό είναι να μην είναι Μονεγάσκων.
Ο όρος Μόντε Κάρλο, επίσημα, αναφέρεται σε μια διοικητική περιοχή του Μονακό, συγκεκριμένα στη συνοικία του Mόντε Κάρλο, όπου βρίσκεται η διάσημη πλατεία, η Place du Casino. Ανεπίσημα, το όνομα Μόντε Κάρλο αναφέρεται σε μια μεγαλύτερη περιοχή, το quartier traditionnel de Monte Carlo (η παραδοσιακή συνοικία), η οποία περιλαμβάνει και τις συνοικίες La Rousse και Larvotto. Το πριγκιπάτο του Μονακό, που βρίσκεται κοντά στη Νίκαια της Γαλλίας και λίγα μόλις μίλια από τα ιταλικά σύνορα, έχει πληθυσμό μόλις 38.000 κατοίκους. Ο παντοτινά αγαπημένος προορισμός των starsΠοιο άλλο μέρος στη γη αποτέλεσε τέτοια κητίδα κοσμοπολιτισμού αφού το προτιμούσαν άνθρωποι που έμειναν στην ιστορία όπως ο Winston Churchill, η Coco Chanel, η Μαρία Κάλλας και ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Francis Bacon, ο Σταύρος Νιάρχος, ο Helmut Newton, o Karl Lagerfeld, o Frank Sinatra ή ο Lewis Hamilton; To Monte Carlo μοιάζει με ένα υπαίθριο VIP club με προσωρινά μέλη, προορισμένο για λίγους που το επισκέπτονται χαρούμενοι, επιστρέφοντας από το πιο υποσχόμενο party τις πρώτες ώρες της αυγής.Στο μικροσκοπικό κρατίδιο που περιέχει το Μόντε Κάρλο, μπορείς να δεις τη Lady Gaga να τραγουδά αυθόρμητα σε αυτόσχέδιο live στο Αμερικάνικο μπαρ στο Hotel de Paris, τη νύχτα που προηγήθηκε του gala με τον Tony Bennett στο Monte Carlo Sporting, ενώ μπορεί κάποιος να γευματίζει δίπλα στον Bono, που είναι ένας τακτικός επισκέπτης της περιοχής. Eκεί που όνειρο και ζωή γίνονται έναΟλα τα γυαλιστερά, flashy αυτοκίνητα που είναι παρκαρισμένα στην Place Du Casino, δεν είναι αρκετά για να αποδώσουν την αίσθηση του να σκοντάφτεις σε ένα όνειρο που δεν μπορεί να εκπληρωθεί, όπως το περιγράφει ο συγγραφέας του “Υπέροχου Gatsby” Scott Fitzgerald, στο “Early Success”.
“Κάποτε στα μέσα της δεκαετίας του ’20 οδηγούσα σε έναν δρόμο “corniche”(σ.σ. ένας δρόμος στην πλευρά ενός βράχου ή ενός βουνού, με το έδαφος να ανεβαίνει από τη μία πλευρά και να πέφτει από την άλλη) με όλη τη Γαλλική Ριβιέρα να λαμπυρίζει πάνω στη θάλασσα. Στο βάθος διακρίνονταν το Monte Carlo και παρόλο που ήταν εκτός τουριστικής σεζόν και δεν έπαιζαν μεγάλοι Δούκες στο καζίνο, μόνο το όνομα του ήταν αδιόρθωτα μαγευτικό, τόσο που με έκανε να σταματήσω το αυτοκίνητο και να ψιθυρίσω “Αχ, τι βλέπω!”. Αυτό που κοιτούσα δεν ήταν το Monte Carlo. Ηταν ο νεαρός που διέσχιζε με σόλες από χαρτόνι τους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Ήμουν αυτός ξανά -για μια στιγμή είχα την καλοτυχία να μοιραστώ τα όνειρα του- εγώ που πλέον δεν έχω δικά μου όνειρα. Εκεί που το εκπληρωμένο μέλλον και το νοσταλγικό παρελθόν αναμειγνύονται σε μια μοναδική υπέροχη στιγμή. Εκεί που η ζωή συναντά το όνειρο”. Το ταξίδι στο Μonte Carlo είναι για αυτούς που θέλουν να μείνουν συνεπείς στο ραντεβού με τα όνειρα τους. Το βιβλίο “Monte Carlo” κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Assouline. Τι υποστήριξαν οι κατηγορούμενοι στη δίκη για τον θάνατο του 19χρονου στη Χαλκιδική Είχε σκοτώσει την 32χρονη σύζυγό του και την έκρυψε στο πατάρι Ρεκόρ θερμοκρασίας 40,3°C στην Πορτογαλία. Πως αντιμετωπίζει η Δυτική Ευρώπη το κύμα καύσωνα Δείτε από ψηλά το αθέατο έργο που αλλάζει το μεγάλο λιμάνι (drone) Ακολουθήστε τη mixanitouxronou.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε τις σημαντικότερες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στη mixanitouxronou.gr Αλλά ποιος ξεχνάει ότι κάποτε ένας Ελληνας έκανε διάσημη την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο.
Το 1863 με κεφάλαια του Μπλαν δημιουργείται η περίφημη εταιρεία Societe des Bains de Mer (Εταιρεία Θαλασσίων Λουτρών), που ανέλαβε μονοπωλιακά την εκμετάλλευση των τυχερών παιχνιδιών, του καζίνου, των ξενοδοχείων. Ενενήντα χρόνια αργότερα, το 1953, ο Αριστοτέλης Ωνάσης διεκδίκησε την εταιρεία αυτή και την κέρδισε, δημιουργώντας μια άλλη κρίσιμη στιγμή συνύπαρξης του πρίγκιπα με ισχυρό άνθρωπο του χρήματος. Τώρα ο πρίγκιπας έφερε το όνομα Ρενιέ και είχε ανεβεί στον θρόνο σε ηλικία 27 ετών, αφού είχε προλάβει να σπουδάσει στην Αγγλία και στην Ελβετία και να καταταγεί στον γαλλικό στρατό το 1944, όπου κέρδισε και τον Πολεμικό Σταυρό. Εκείνη την εποχή το Μονακό βρισκόταν σε παρακμή καθώς οι επιχρωματισμένες εικόνες της Μπελ Επόκ, με μουσική υπόκρουση Μασνέ και πρωταγωνιστή τον Σαλιάπιν, είχαν αρχίσει να ξεθωριάζουν επικίνδυνα και η πριγκιπική επιχορήγηση των 150.000 δολαρίων τον χρόνο φαινόταν εξαιρετικά χλωμή, πολύ περισσότερο που ο πρίγκιπας είχε να συντηρήσει τη γαλλίδα ηθοποιό Ζιζέλ Πασκάλ.
Ο πανούργος Ωνάσης, που είχε πάντα τακτική για την επίτευξη των στόχων του, την έξοδο σε ένα στέκι που μπορούσες να συναντήσεις επαγγελματίες που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν, πριν 60 χρόνια έκανε μία επιθυμία του πραγματικότητα. Σαν σήμερα το 1953 ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγοράζει το καζίνο του Μόντε Κάρλο…. Κι εμείς εδώ και μήνες ξεπουλάμε στην Ελλάδα, ότι αποκτήθηκε στην χρυσή εποχή του! Βρίσκεται στη δεύτερη μικρότερη χώρα στον κόσμο και είναι εκεί που όλα φαντάζουν μεγαλύτερα: οι πριγκίπισσες φαντάζουν ομορφότερες, τα αυτοκίνητα γρηγορότερα, οι ουρανοξύστες υψηλότεροι. Ολα ξεκίνησαν το μακρινό 1297 σύμφωνα με τις ιστορίες των πειρατών ή τους τοπικούς θρύλους. Τότε ο Γενοβέζος ηγεμόνας Francesco Grimaldi που τον αποκαλούσαν “Il Malizia” (ο κακόβουλος) πήρε τον “Βράχο” με τους άνδρες του, παριστάνοντας αρχικά τον Φραγκισκάνο μοναχό.
O οίκος Grimaldi με τη δύναμη της αποφασιστικότητας και της φαντασίας πέρασε δυσκολίες αλλά και όμορφες στιγμές χαράσσοντας το μέλλον αυτού του βράχου που άρχισε να ελκύει σαν μαγνήτης πλούσιους κληρονόμους, χαρτοπαίκτες, αυτοδημιούργητους μεγιστάνες, όμορφες γυναίκες και διψασμένους για λάμψη θεατές.
Το Monaco -και το Monte Carlo ειδικότερα- ταυτίστηκαν με την κυριαρχία του παλαιότερου οίκου στην ήδη cas nea kazino sto internet “γηραιά” ήπειρο. Ο όρος Μόντε Κάρλο, επίσημα, αναφέρεται σε μια διοικητική περιοχή του Μονακό, συγκεκριμένα στη συνοικία του Mόντε Κάρλο, όπου βρίσκεται η διάσημη πλατεία, η Place du Casino.
| Χώρος | Πρόσβαση | Δραστηριότητες | Κόστος |
|---|---|---|---|
| Αίθουσα Ατροίου (Atrium) | Δωρεάν (πριν από 14:00) | Φωτογραφίες, θέα αρχιτεκτονικής | Δωρεάν |
| Opéra de Monte-Carlo | Με εισιτήριο για παράσταση | Όπερες, μπαλέτα, συναυλίες | Από 30 € |
| Le Café de la Rotonde | Ανοιχτό για καφέ/γεύμα | Εστίαση με θέα στον κήπο | Μέτριο-υψηλό |
Ανεπίσημα, το όνομα Μόντε Κάρλο αναφέρεται σε μια μεγαλύτερη περιοχή, το quartier traditionnel de Monte Carlo (η παραδοσιακή συνοικία), η οποία περιλαμβάνει και τις συνοικίες La Rousse και Larvotto. Το πριγκιπάτο του Μονακό, που βρίσκεται κοντά στη Νίκαια της Γαλλίας και λίγα μόλις μίλια από τα ιταλικά σύνορα, έχει πληθυσμό μόλις 38.000 κατοίκους. Ο παντοτινά αγαπημένος προορισμός των starsΠοιο άλλο μέρος στη γη αποτέλεσε τέτοια κητίδα κοσμοπολιτισμού αφού το προτιμούσαν άνθρωποι που έμειναν στην ιστορία όπως ο Winston Churchill, η Coco Chanel, η Μαρία Κάλλας και ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Francis Bacon, ο Σταύρος Νιάρχος, ο Helmut Newton, o Karl Lagerfeld, o Frank Sinatra ή ο Lewis Hamilton; To Monte Carlo μοιάζει με ένα υπαίθριο VIP club με προσωρινά μέλη, προορισμένο για λίγους που το επισκέπτονται χαρούμενοι, επιστρέφοντας από το πιο υποσχόμενο party τις πρώτες ώρες της αυγής.Στο μικροσκοπικό κρατίδιο που περιέχει το Μόντε Κάρλο, μπορείς να δεις τη Lady Gaga να τραγουδά αυθόρμητα σε αυτόσχέδιο live στο Αμερικάνικο μπαρ στο Hotel de Paris, τη νύχτα που προηγήθηκε του gala με τον Tony Bennett στο Monte Carlo Sporting, ενώ μπορεί κάποιος να γευματίζει δίπλα στον Bono, που είναι ένας τακτικός επισκέπτης της περιοχής. Eκεί που όνειρο και ζωή γίνονται έναΟλα τα γυαλιστερά, flashy αυτοκίνητα που είναι παρκαρισμένα στην Place Du Casino, δεν είναι αρκετά για να αποδώσουν την αίσθηση του να σκοντάφτεις σε ένα όνειρο που δεν μπορεί να εκπληρωθεί, όπως το περιγράφει ο συγγραφέας του “Υπέροχου Gatsby” Scott Fitzgerald, στο “Early Success”. “Κάποτε στα μέσα της δεκαετίας του ’20 οδηγούσα σε έναν δρόμο “corniche”(σ.σ. ένας δρόμος στην πλευρά ενός βράχου ή ενός βουνού, με το έδαφος να ανεβαίνει από τη μία πλευρά και να πέφτει από την άλλη) με όλη τη Γαλλική Ριβιέρα να λαμπυρίζει πάνω στη θάλασσα. Στο βάθος διακρίνονταν το Monte Carlo και παρόλο που ήταν εκτός τουριστικής σεζόν και δεν έπαιζαν μεγάλοι Δούκες στο καζίνο, μόνο το όνομα του ήταν αδιόρθωτα μαγευτικό, τόσο που με έκανε να σταματήσω το αυτοκίνητο και να ψιθυρίσω “Αχ, τι βλέπω!”. Αυτό που κοιτούσα δεν ήταν το Monte Carlo. Ηταν ο νεαρός που διέσχιζε με σόλες από χαρτόνι τους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Ήμουν αυτός ξανά -για μια στιγμή είχα την καλοτυχία να μοιραστώ τα όνειρα του- εγώ που πλέον δεν έχω δικά μου όνειρα. Εκεί που το εκπληρωμένο μέλλον και το νοσταλγικό παρελθόν αναμειγνύονται σε μια μοναδική υπέροχη στιγμή. Εκεί που η ζωή συναντά το όνειρο”. Το ταξίδι στο Μonte Carlo είναι για αυτούς που θέλουν να μείνουν συνεπείς στο ραντεβού με τα όνειρα τους. Το βιβλίο “Monte Carlo” κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Assouline. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το Assouline.com Μονακό: Ο εστεμμένος που έγινε κρουπιέρης «Κάποια φορά μπορείς να διακινδυνεύσεις ένα ταξίδι στο Μόντε Κάρλο.
Και όταν η μέρα σου τελειώσει, έχοντας πουλήσει την ψυχή σου, μπορείς να κοιμηθείς στον βυθό της Μεσογείου» Με το ποίημά του «Οι παίκτες του Μόντε Κάρλο», που τραγούδησε ο Μουλουντζί στο τέλος της δεκαετίας του 1950, ο Ζαν Κοκτό δημιουργούσε μια ποιητική του Μονακό, που δεν είναι μόνο η ποίηση αυτού του μικρού cas allwyn froytakia μεσογειακού βράχου, με την κρατική οντότητα, αλλά και η τέχνη τού να ζεις ή να πεθαίνεις στο Μόντε Κάρλο, μέσα σε αυτόν τον αναχρονιστικό παράδεισο της ρουλέτας και των φοροαπαλλαγών, με φόντο ροκοκό προσόψεις, φοίνικες και ανθισμένες μιμόζες. Επτακόσια χρόνια συμπληρώθηκαν από τον Ιανουάριο του 1297 όπου ο γενουάτης πειρατής Φραγκίσκος Γκριμάλντι, μεταμφιεσμένος σε φραγκισκανό, κατέλαβε το οχυρό του Μονακό ιδρύοντας την ομώνυμη δυναστεία, της οποίας απόγονος σε ευθεία γραμμή είναι ο πρίγκιπας Ρενιέ, και το «Te Deum» του Μότσαρτ ακούστηκε μέσα στον καθεδρικό της Αμώμου Συλλήψεως σαν δοξαστικό μακροβιότητας. Μόνο οι υπήκοοι του κρατιδίου είχαν το δικαίωμα να πάρουν μέρος σε’αυτή την πανηγυρική εκδήλωση, όπου πρωταγωνίστησαν οι μουσικοί και η χορωδία της Οπερας του Μόντε Κάρλο και όπου οι προσκλήσεις δεν ήταν απαραίτητες. Αρκούσε μόνο η επίδειξη της ταυτότητας που θα πιστοποιούσε την υπηκοότητα του πριγκιπάτου. Αλλωστε πόσοι είναι οι κάτοικοι του Μονακό, αυτού του κρατιδίου των 2 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όσο το Χάιντ Παρκ; Μόνο 29.972, από τους οποίους οι Μονεγάσκοι δεν υπερβαίνουν τις 7.000. Οι υπόλοιποι είναι Γάλλοι (12.000) και άλλων εθνικοτήτων πολίτες, που επέλεξαν το κράτος του Ρενιέ όχι μόνο για τις μιμόζες του ή τις πλάκες με το μπλε πλαίσιο που γράφουν Principaute de Monaco και μπαίνουν στις Λότους και στις Φερράρι, αλλά και για τις φορολογικές ελευθερίες του. Μετά το «Te Deum» στον καθεδρικό ναό, παρουσία του Ρενιέ, του Αλβέρτου, της Καρολίνας, της Στεφανίας και του καθολικού επισκόπου Ζοσέφ – Μαρί Σαρντού έτσι κι αλλιώς ο καθολικός Θεός σώζει τον μονάρχη ο εθνικός ύμνος του πριγκιπάτου ακούστηκε σαν μια πρόκληση προς την Ιστορία: «Πάντοτε είχαμε τους ίδιους πρίγκιπες και κανένας δεν θα μπορέσει να τους αλλάξει. Ο Θεός τους βοήθησε σε πολλές στιγμές της ιστορίας τους, και ιδιαίτερα της νεότερης ιστορίας τους, σε στιγμές όπου οι πρίγκιπές του έπρεπε να αντιμετωπίσουν ισχυρούς ανθρώπους του χρήματος. Μία από αυτές τις στιγμές κατεγράφη τον 19ο αιώνα, όταν ο Κάρολος Γ’, προς τιμήν του οποίου το ύψωμα του Μονακό ονομάστηκε Μόντε Κάρλο, έπρεπε να συμβιώσει με τον μπορντελέζο χρηματιστή Φρανσουά Μπλαν, ό οποίος είχε ειδικότητα να δημιουργεί επιτυχημένα καζίνα. Με τον πρίγκιπα Κάρολο το πριγκιπάτο μπήκε σε περίοδο μοντερνισμού.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το Assouline.com Μονακό: Ο εστεμμένος που έγινε κρουπιέρης «Κάποια φορά μπορείς να διακινδυνεύσεις ένα ταξίδι στο Μόντε Κάρλο. Και όταν η μέρα σου τελειώσει, έχοντας πουλήσει την ψυχή σου, μπορείς να κοιμηθείς στον βυθό της Μεσογείου» Με το ποίημά του «Οι παίκτες του Μόντε Κάρλο», που τραγούδησε ο Μουλουντζί στο τέλος της δεκαετίας του 1950, ο Ζαν Κοκτό δημιουργούσε μια ποιητική του Μονακό, που δεν είναι μόνο η ποίηση αυτού του μικρού cas allwyn froytakia μεσογειακού βράχου, με την κρατική οντότητα, αλλά και η τέχνη τού να ζεις ή να πεθαίνεις στο Μόντε Κάρλο, μέσα σε αυτόν τον αναχρονιστικό παράδεισο της ρουλέτας και των φοροαπαλλαγών, με φόντο ροκοκό προσόψεις, φοίνικες και ανθισμένες μιμόζες. Επτακόσια χρόνια συμπληρώθηκαν από τον Ιανουάριο του 1297 όπου ο γενουάτης πειρατής Φραγκίσκος Γκριμάλντι, μεταμφιεσμένος σε φραγκισκανό, κατέλαβε το οχυρό του Μονακό ιδρύοντας την ομώνυμη δυναστεία, της οποίας απόγονος σε ευθεία γραμμή είναι ο πρίγκιπας Ρενιέ, και το «Te Deum» του Μότσαρτ ακούστηκε μέσα στον καθεδρικό της Αμώμου Συλλήψεως σαν δοξαστικό μακροβιότητας. Μόνο οι υπήκοοι του κρατιδίου είχαν το δικαίωμα να πάρουν μέρος σε’αυτή την πανηγυρική εκδήλωση, όπου πρωταγωνίστησαν οι μουσικοί και η χορωδία της Οπερας του Μόντε Κάρλο και όπου οι προσκλήσεις δεν ήταν απαραίτητες. Αρκούσε μόνο η επίδειξη της ταυτότητας που θα πιστοποιούσε την υπηκοότητα του πριγκιπάτου.
Αλλωστε πόσοι είναι οι κάτοικοι του Μονακό, αυτού του κρατιδίου των 2 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όσο το Χάιντ Παρκ; Μόνο 29.972, από τους οποίους οι Μονεγάσκοι δεν υπερβαίνουν τις 7.000. Οι υπόλοιποι είναι Γάλλοι (12.000) και άλλων εθνικοτήτων πολίτες, που επέλεξαν το κράτος του Ρενιέ όχι μόνο για τις μιμόζες του ή τις πλάκες με το μπλε πλαίσιο που γράφουν Principaute de Monaco και μπαίνουν στις Λότους και στις Φερράρι, αλλά και για τις φορολογικές ελευθερίες του. Μετά το «Te Deum» στον καθεδρικό ναό, παρουσία του Ρενιέ, του Αλβέρτου, της Καρολίνας, της Στεφανίας και του καθολικού επισκόπου Ζοσέφ – Μαρί Σαρντού έτσι κι αλλιώς ο καθολικός Θεός σώζει τον μονάρχη ο εθνικός ύμνος του πριγκιπάτου ακούστηκε σαν μια πρόκληση προς την Ιστορία: «Πάντοτε είχαμε τους ίδιους πρίγκιπες και κανένας δεν θα μπορέσει να τους αλλάξει. Ο Θεός τους βοήθησε σε πολλές στιγμές της ιστορίας τους, και ιδιαίτερα της νεότερης ιστορίας τους, σε στιγμές όπου οι πρίγκιπές του έπρεπε να αντιμετωπίσουν ισχυρούς ανθρώπους του χρήματος. Μία από αυτές τις στιγμές κατεγράφη τον 19ο αιώνα, όταν ο Κάρολος Γ’, προς τιμήν του οποίου το ύψωμα του Μονακό ονομάστηκε Μόντε Κάρλο, έπρεπε να συμβιώσει με τον μπορντελέζο χρηματιστή Φρανσουά Μπλαν, ό οποίος είχε ειδικότητα να δημιουργεί επιτυχημένα καζίνα.
Με τον πρίγκιπα Κάρολο το πριγκιπάτο μπήκε σε περίοδο μοντερνισμού. Υπογράφοντας μια συνθήκη με τον αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Γ’ το 1861, ο Κάρολος κατοχύρωσε την ανεξαρτησία του κρατιδίου του. Εξασφάλισε τη σύνδεσή του οδικώς και σιδηροδρομικώς με τη Γαλλία, και συνέλαβε πολύ έγκαιρα τα εμπορικά οφέλη του οργανωμένου κοινωνικού χρόνου, αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν τουρισμός. Το πρώτο καζίνο του Μονακό λειτούργησε το 1856, σε αίθουσα μιας βίλας, ενώ το επιβλητικό κτίριο του σημερινού καζίνου δημιουργήθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Γκαρνιέ μαζί με την όπερα. Σε αυτή την εποχή της αστικής αποθέωσης παίγνιο και μελόδραμα, τύχη και πάθος αποτελούσαν ένα αδιάσπαστο δίδυμο και οι ίδιοι χώροι, όχι μόνο στο Μονακό μα και αλλού, συστέγαζαν τη μουσική με τη ρουλέτα. Υπογράφοντας μια συνθήκη με τον αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Γ’ το 1861, ο Κάρολος κατοχύρωσε την ανεξαρτησία του κρατιδίου του. Εξασφάλισε τη σύνδεσή του οδικώς και σιδηροδρομικώς με τη Γαλλία, και συνέλαβε πολύ έγκαιρα τα εμπορικά οφέλη του οργανωμένου κοινωνικού χρόνου, αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν τουρισμός. Το πρώτο καζίνο του Μονακό λειτούργησε το 1856, σε αίθουσα μιας βίλας, ενώ το επιβλητικό κτίριο του σημερινού καζίνου δημιουργήθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Γκαρνιέ μαζί με την όπερα. Σε αυτή την εποχή της αστικής αποθέωσης παίγνιο και μελόδραμα, τύχη και πάθος αποτελούσαν ένα αδιάσπαστο δίδυμο και οι ίδιοι χώροι, όχι μόνο στο Μονακό μα και αλλού, συστέγαζαν τη μουσική με τη ρουλέτα. Το 1863 με κεφάλαια του Μπλαν δημιουργείται η περίφημη εταιρεία Societe des Bains de Mer (Εταιρεία Θαλασσίων Λουτρών), που ανέλαβε μονοπωλιακά την εκμετάλλευση των τυχερών παιχνιδιών, του καζίνου, των ξενοδοχείων. Ενενήντα χρόνια αργότερα, το 1953, ο Αριστοτέλης Ωνάσης διεκδίκησε την εταιρεία αυτή και την κέρδισε, δημιουργώντας μια άλλη κρίσιμη στιγμή συνύπαρξης του πρίγκιπα με ισχυρό άνθρωπο του χρήματος. Τώρα ο πρίγκιπας έφερε το όνομα Ρενιέ και είχε ανεβεί στον θρόνο σε ηλικία 27 ετών, αφού είχε προλάβει να σπουδάσει στην Αγγλία και στην Ελβετία και να καταταγεί στον γαλλικό στρατό το 1944, όπου κέρδισε και τον Πολεμικό Σταυρό. Εκείνη την εποχή το Μονακό βρισκόταν σε παρακμή καθώς οι επιχρωματισμένες εικόνες της Μπελ Επόκ, με μουσική υπόκρουση Μασνέ και πρωταγωνιστή τον Σαλιάπιν, είχαν αρχίσει να ξεθωριάζουν επικίνδυνα και η πριγκιπική επιχορήγηση των 150.000 δολαρίων τον χρόνο φαινόταν εξαιρετικά χλωμή, πολύ περισσότερο που ο πρίγκιπας είχε να συντηρήσει τη γαλλίδα ηθοποιό Ζιζέλ Πασκάλ.
Πέρα από τους κρουπιέρηδες, τους βαλέδες, τους παρκαδόρους και τους σερβιτόρους, εκεί εργάζονται ειδικοί ξυλουργοί και τεχνικοί που κρατάνε «σε φόρμα» τα τραπέζια με τις ρουλέτες, συντηρητές για τα έργα τέχνης και τα δάπεδα του χώρου και πλήθος άλλοι. Το διάλειμμα τους γίνεται σε ένα δωμάτιο που το λένε «νεκροτομείο» γιατί τα παλιά χρόνια εκεί τοποθετούσαν τα πτώματα των παικτών που αυτοκτονούσαν αφού είχαν χάσει όλη τους την περιουσία σε κάποιο τραπέζι μέχρι να τους παραλάβουν οι οικογένειές τους για τα περαιτέρω. Στο καζίνο υπάρχει ειδικό δωμάτιο με σταθερή θερμοκρασία στο οποίο φυλάσσονται οι 36 χιλιάδες τράπουλες, τα ζάρια και οι μπίλιες για τις ρουλέτες. Το καζίνο που αποτελεί πόλο έλξης για τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες του μικροσκοπικού πριγκιπάτου της γαλλικής ριβιέρας είναι απαγορευμένο για τους κατοίκους του. Οι περιουσίες που χάνονται καλό είναι να μην είναι Μονεγάσκων.
Τι υποστήριξαν οι κατηγορούμενοι στη δίκη για τον θάνατο του 19χρονου στη Χαλκιδική Είχε σκοτώσει την 32χρονη σύζυγό του και την έκρυψε στο πατάρι Ρεκόρ θερμοκρασίας 40,3°C στην Πορτογαλία. Πως αντιμετωπίζει η Δυτική Ευρώπη το κύμα καύσωνα Δείτε από ψηλά το αθέατο έργο που αλλάζει το μεγάλο λιμάνι (drone) Ακολουθήστε τη mixanitouxronou.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε τις σημαντικότερες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στη mixanitouxronou.gr Αλλά ποιος ξεχνάει ότι κάποτε ένας Ελληνας έκανε διάσημη την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Ο πανούργος Ωνάσης, που είχε πάντα τακτική για την επίτευξη των στόχων του, την έξοδο σε ένα στέκι που μπορούσες να συναντήσεις επαγγελματίες που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν, πριν 60 χρόνια έκανε μία επιθυμία του πραγματικότητα. Σαν σήμερα το 1953 ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγοράζει το καζίνο του Μόντε Κάρλο…. Κι εμείς εδώ και μήνες ξεπουλάμε στην Ελλάδα, ότι αποκτήθηκε στην χρυσή εποχή του!
Βρίσκεται στη δεύτερη μικρότερη χώρα στον κόσμο και είναι εκεί που όλα φαντάζουν μεγαλύτερα: οι πριγκίπισσες φαντάζουν ομορφότερες, τα αυτοκίνητα γρηγορότερα, οι ουρανοξύστες υψηλότεροι. Ολα ξεκίνησαν το μακρινό 1297 σύμφωνα με τις ιστορίες των πειρατών ή τους τοπικούς θρύλους. Τότε ο Γενοβέζος ηγεμόνας Francesco Grimaldi που τον αποκαλούσαν “Il Malizia” (ο κακόβουλος) πήρε τον “Βράχο” με τους άνδρες του, παριστάνοντας αρχικά τον Φραγκισκάνο μοναχό. O οίκος Grimaldi με τη δύναμη της αποφασιστικότητας και της φαντασίας πέρασε δυσκολίες αλλά και όμορφες στιγμές χαράσσοντας το μέλλον αυτού του βράχου που άρχισε να ελκύει σαν μαγνήτης πλούσιους κληρονόμους, χαρτοπαίκτες, αυτοδημιούργητους μεγιστάνες, όμορφες γυναίκες και διψασμένους για λάμψη θεατές. Το Monaco -και το Monte Carlo ειδικότερα- ταυτίστηκαν με την κυριαρχία του παλαιότερου οίκου στην ήδη cas nea kazino sto internet “γηραιά” ήπειρο.
